چگونه با کودک مهربان باشیم اما قاطعیت خود را حفظ کنیم؟

چگونه با کودک مهربان باشیم اما قاطعیت خود را حفظ کنیم؟

مرزبندی سالم یعنی کودک هم محبت و امنیت را تجربه کند و هم قوانین روشن و ثابت داشته باشد؛ بدون فریاد، تحقیر و آسیب به رابطه.

آموزش مرزبندی به کودک، قونین سالم برای تربیت فرزند

چطور برای کودکمان حد و مرز بگذاریم بدون اینکه رابطه‌مان خراب شود؟

یکی از دغدغه‌های مهم والدین این است که چطور هم با کودک مهربان باشند و هم قانون داشته باشند. بعضی والدین از ترس ناراحت شدن کودک، تقریباً هیچ محدودیتی تعیین نمی‌کنند و بعضی دیگر برای کوچک‌ترین رفتارها قانون و تنبیه در نظر می‌گیرند.

اما تربیت سالم معمولاً جایی میان این دو قرار می‌گیرد: رابطه گرم همراه با مرزهای روشن.

فرزندپروری مثبت به معنای اجازه دادن به کودک برای انجام هر کاری نیست. کودک به قوانین قابل پیش‌بینی نیاز دارد تا بداند چه چیزی از او انتظار می‌رود و چه رفتارهایی ایمن و مناسب نیستند. UNICEF نیز بر اهمیت قوانین روشن، متناسب با سن و اجرای ثابت آنها تأکید می‌کند.

مرز یعنی چه؟

مرز یعنی کودک بداند:

چه چیزی مجاز است؟
چه چیزی مجاز نیست؟
اگر قانون رعایت نشود چه اتفاقی می‌افتد؟
و چرا این قانون وجود دارد؟

مثلاً:

«در خانه ما کسی حق ندارد دیگری را بزند.»

این یک مرز روشن است.

اما:

«بچه خوبی باش.»

مرز مشخصی نیست، چون کودک دقیقاً نمی‌داند «خوب بودن» از نظر والد یعنی چه.

مرز با کنترل کردن فرق دارد

هدف مرزبندی این نیست که کودک هیچ انتخابی نداشته باشد.

مثلاً می‌توان گفت:

«امشب باید ساعت هشت آماده خواب باشی. دوست داری اول مسواک بزنی یا لباس خوابت رو بپوشی؟»

والد درباره زمان خواب مرز گذاشته، اما در داخل آن مرز به کودک حق انتخاب داده است.

این نوع برخورد به کودک کمک می‌کند هم ساختار داشته باشد و هم استقلال را تجربه کند.

قانون‌ها باید متناسب با سن کودک باشند

انتظارات غیرواقع‌بینانه یکی از دلایل درگیری والد و کودک است.

مثلاً انتظار اینکه یک کودک دو یا سه‌ساله مدت زیادی بدون حرکت در یک مکان بنشیند، ممکن است با توانایی رشدی او هماهنگ نباشد.

CDC توصیه می‌کند راهنمایی‌های فرزندپروری با مرحله رشد کودک هماهنگ باشد؛ نیازها و توانایی‌های کودک در دوره‌های مختلف رشد تغییر می‌کنند.

قانون کم اما ثابت

خانه‌ای که برای هر موضوع قانون‌های متفاوت و متغیر دارد، ممکن است برای کودک گیج‌کننده باشد.

چند قانون اصلی انتخاب کنید.

مثلاً:

۱. بدن خودمان و دیگران را نمی‌زنیم.

۲. هنگام صحبت کردن، به نوبت گوش می‌دهیم.

۳. وسایل بعد از استفاده جمع می‌شوند.

۴. برای خواسته‌هایمان با کلمات صحبت می‌کنیم.

همین چند قانون اگر به شکل ثابت اجرا شوند، می‌توانند از ده‌ها دستور پراکنده مؤثرتر باشند.

«نه» گفتن بدون عذاب وجدان

والدین گاهی از گفتن «نه» می‌ترسند.

اما کودک باید یاد بگیرد که همه خواسته‌هایش قرار نیست برآورده شوند.

می‌توانید با آرامش بگویید:

«می‌دونم این اسباب‌بازی رو دوست داری، ولی امروز قرار نیست بخریم.»

اگر کودک گریه کرد، لازم نیست فوراً نظرتان را تغییر دهید.

می‌توانید بگویید:

«می‌دونم ناراحتی. اشکالی نداره ناراحت باشی. جواب من همچنان نه هست.»

این جمله هم احساس کودک را می‌پذیرد و هم مرز را حفظ می‌کند.

پیامدها باید قابل پیش‌بینی باشند

اگر کودک می‌داند شکستن یک قانون چه پیامدی دارد، تصمیم‌گیری برای او آسان‌تر می‌شود.

پیامد باید تا حد امکان مرتبط با رفتار باشد.

اگر کودک با اسباب‌بازی عمداً به دیگران ضربه می‌زند، می‌توان آن اسباب‌بازی را برای مدتی کنار گذاشت.

AAP توصیه می‌کند پیامدها با آرامش و به شکلی روشن توضیح داده شوند و والد در اجرای آنها ثبات داشته باشد.

رابطه را بعد از مرزبندی حفظ کنید

یکی از نگرانی‌های والدین این است که اگر زیاد «نه» بگویند، کودک دیگر آنها را دوست نداشته باشد.

اما رابطه سالم فقط با برآورده کردن خواسته‌ها ساخته نمی‌شود.

کودک می‌تواند همزمان بداند:

«مامان من را دوست دارد»

و

«مامان همیشه اجازه نمی‌دهد هر کاری انجام دهم.»

این دو موضوع با هم تناقض ندارند.

بعد از یک اختلاف، دوباره ارتباط برقرار کنید. بازی کنید، در آغوشش بگیرید و با او حرف بزنید.

مرز می‌تواند محکم باشد، اما رابطه همچنان گرم بماند.

والدین باید هماهنگ باشند

اگر یک والد قانونی تعیین کند و والد دیگر همان قانون را نادیده بگیرد، کودک ممکن است گیج شود یا یاد بگیرد بین والدین مذاکره کند.

لازم نیست پدر و مادر در همه چیز کاملاً یکسان فکر کنند، اما درباره قوانین اصلی بهتر است به توافق برسند.

جمع‌ بندی

مرزبندی سالم یعنی:

عشق + قانون + ثبات + احترام.

نه والد بیش از حد سختگیر، نه والد کاملاً بی‌قانون.

کودک به کسی نیاز دارد که هم دست او را بگیرد و هم گاهی بگوید:

«می‌دونم دوست داری این کار رو انجام بدی، اما اینجا اجازه‌اش رو نداریم.»

این جمله شاید در لحظه کودک را خوشحال نکند، اما به او کمک می‌کند در آینده محدودیت‌ها، مسئولیت و احترام به دیگران را بهتر بشناسد.