راه های حفظ صمیمیت عاطفی میان زوجین
آدم‌ها در طول سال‌ها تغییر می‌کنند. یک رابطه زنده زمانی می‌ماند که زوجین برای شناختن دنیای تازه یکدیگر همچنان وقت بگذارند.
چرا باید بعد از سال‌ها دوباره همسرمان را بشناسیم؟
دوست دارم بعد از سال‌ها هنوز غریبه نشویم
آدم می‌تواند سال‌ها کنار یک نفر زندگی کند و کم‌کم چیزهایی درباره او را فراموش کند.
نه اسم و تاریخ تولدش را؛ چیزهای دیگری را.
آخرین باری که واقعاً از او پرسیده‌ای چه چیزی این روزها خوشحالش می‌کند.
آخرین بار که درباره رؤیایی که سال‌ها قبل داشته با او حرف زده‌ای.
آخرین بار که فهمیده‌ای این روزها از چه چیزی می‌ترسد.
زندگی مشترک گاهی بی‌صدا آدم‌ها را از هم دور می‌کند.
نه با یک دعوای بزرگ.
با «بعداً حرف می‌زنیم»های زیاد.
با شام‌هایی که هر کس جلوی صفحه خودش می‌خورد.
با شب‌هایی که فقط درباره خرید فردا، قبض، کار و برنامه‌های خانه حرف می‌زنیم.
کم‌کم دو نفر هنوز کنار هم‌اند، اما از دنیای درونی یکدیگر فاصله گرفته‌اند.
من از این فاصله می‌ترسم.
نه از اینکه روزی مشکلی بینمان پیش بیاید؛ از اینکه آن‌قدر مشغول زندگی شویم که دیگر از هم خبر نداشته باشیم.
برای همین دلم می‌خواهد هر چند وقت یک‌بار دوباره با تو قرار بگذارم؛ نه برای انجام کاری، برای شناختنت.
بخواهم بدانم این روزها چه چیزی ذوقت را زیاد می‌کند.
از چه چیزی خسته‌ای.
چه چیزی دوست داری تغییر کند.
از آینده چه تصویری داری.
و حتی اینکه این روزها از من چه چیزی کم دیده‌ای.
چون تو همان آدمی نیستی که روز اول بودی.
من هم نیستم.
ما هر دو تغییر کرده‌ایم و شاید یکی از زیباترین شکل‌های دوست داشتن این باشد که هر چند وقت یک‌بار دوباره همدیگر را کشف کنیم.
نمی‌خواهم فقط کسی باشم که سال‌هاست تو را می‌شناسد.
می‌خواهم کسی باشم که هنوز دارد تو را می‌شناسد.