جوش هورمونی معمولاً با نوسانات هورمونی مرتبط است و ممکن است اطراف پریود، فک و چانه بیشتر دیده شود؛ اما همیشه نشانه اختلال هورمونی نیست.
جوش فقط مشکل دوران نوجوانی نیست. بسیاری از زنان در بزرگسالی نیز دچار آکنه میشوند و یکی از عوامل مهم در بعضی از این موارد، نوسانات هورمونی است. آکنه زمانی ایجاد میشود که منافذ پوست با چربی و سلولهای مرده مسدود شوند و التهاب ایجاد شود. هورمونها میتوانند فعالیت غدد چربی و فولیکولهای مو را تحت تأثیر قرار دهند.
جوشهای مرتبط با هورمونها در زنان بزرگسال اغلب در قسمت پایین صورت، خط فک و اطراف چانه دیده میشوند، هرچند این الگو بهتنهایی برای تشخیص کافی نیست. برخی زنان متوجه میشوند که چند روز قبل از پریود تعداد جوشها بیشتر میشود و پس از شروع قاعدگی کاهش پیدا میکند.
آندروژنها گروهی از هورمونها هستند که میتوانند غدد چربی پوست را تحریک کنند. افزایش فعالیت این غدد باعث تولید سبوم بیشتر میشود و سبوم اضافی همراه با سلولهای مرده میتواند منافذ را مسدود کند. در ادامه، التهاب و ضایعات آکنه ایجاد میشوند.
این موضوع به این معنا نیست که هر زن مبتلا به آکنه حتماً «هورمونهای غیرطبیعی» دارد. گاهی سطح هورمونها طبیعی است اما پوست فرد نسبت به تغییرات هورمونی حساستر است.
تغییرات هورمونی در دورههای مختلف زندگی میتواند آکنه را تشدید کند؛ از جمله:
استرس نیز میتواند آکنه را تشدید کند و محصولات پوستی یا مو که منافذ را مسدود میکنند نیز در برخی افراد نقش دارند.
گاهی بله. اگر آکنه همراه با پریودهای نامنظم، افزایش موهای زائد صورت یا بدن، نازک شدن موهای سر یا تیرگی و ضخیم شدن برخی قسمتهای پوست باشد، پزشک ممکن است بررسی سندرم تخمدان پلیکیستیک یا PCOS را در نظر بگیرد. PCOS یک اختلال هورمونی است که میتواند با افزایش آندروژنها، اختلال تخمکگذاری و آکنه همراه باشد.
درمان به شدت آکنه، سن، شرایط هورمونی، احتمال بارداری و نوع ضایعات بستگی دارد. استفاده از محصولات غیرکومدوژنیک، پاکسازی ملایم پوست و پرهیز از دستکاری جوشها میتواند کمککننده باشد. در موارد مقاوم، متخصص پوست ممکن است درمانهای موضعی یا دارویی و در بعضی زنان درمانهای هورمونی را بررسی کند.
اگر آکنه ناگهانی، شدید یا همراه با سایر علائم هورمونی ایجاد شده است، بهتر است به جای درمان خودسرانه علت احتمالی نیز بررسی شود.
